Τζιτζιφιά - Μοσχοϊτιά (Eleagnus angustifolia)


Φυλλοβόλο δέντρο, κρεμοκλαδές, με τελικό ύψος τα 10 m, με κλαδιά σκουροκόκκινου χρώματος και φύλλα λευκοπράσινα με κοντό μίσχο. 
Η Τζιτζιφιά μικρό καρποφόρο δέντρο του οποίου η επιστημονική ονομασία είναι Ζίζυφος η κοινή (Zizyphus sativa)
Ανθίζει στις αρχές του Καλοκαιριού, με άνθη κιτρινωπά και ευωδιαστά που μετατρέπονται σε εδώδιμους, βαθυκόκκινους καρπούς, που μοιάζουν με μικρά δαμάσκηνα. Πολλοί άνθρωποι τρώνε και τους καρπούς (τζίτζιφα). 
Είναι δέντρο ιδιαίτερης εμφάνισης που χρησιμοποιείται σε μεμονωμένες φυτεύσεις, κυρίως δίπλα σε λιμνουλες ή μέσα σε εκτάσεις γκαζόν.
 Είναι επίσης δημοφιλές λόγω του αρώματος των ανθέων του, που γίνεται αντιληπτό σε μεγάλη απόσταση. 
Το δέντρο είναι ανθεκτικό στην ξηρασία και την  αλμύρα, ευδοκιμεί σε άγονα ή σχετικά ξηρά εδάφη όπως επίσης και αντέχει στις χαμηλές θερμοκρασίες. 
Συναντάται σε παραθαλάσσιους κήπους, σε πάρκα, πλατείες, σε αυλές κατοικιών και σε πεζόδρομους.

πηγή: https://www.geoponiko-parko.gr/

Ο Περονόσπορος της ντομάτας


Ο Περονόσπορος της ντομάτας οφείλεται στον μύκητα Phytophthora infestans. 
Ο Περονόσπορος της ντομάτας
Προσβάλλει όλα τα εναέρια όργανα του φυτού, σε όλα τα στάδια της ανάπτυξής του.
Προσβάλλεται η βλάστηση και οι καρποί 
Η προσβολή ξεκινά από τα κατώτερα φύλλα, όπου εμφανίζονται κιτρινωπές κηλίδες ακανόνιστου σχήματος («λαδιές»).
Αυτές οι περιοχές στη συνέχεια γίνονται καστανές και ξηραίνονται. 
Με υγρές συνθήκες στην κάτω επιφάνεια των φύλλων διακρίνεται το λευκό χνούδι (εξάνθιση) του μύκητα.
Στους μίσχους και στους βλαστούς οι νεκρώσεις των ιστών παίρνουν επίμηκες σχήμα.
Οι καρποί προσβάλλονται αρχικά στην περιοχή του ποδίσκου. Η προσβολή μπορεί να εξαπλωθεί στη συνέχεια σε ολόκληρο τον καρπό.
Ο περονόσπορος της ντομάτας προκαλείται από τον μύκητα Phytophthora infestans. 
Για την ανάπτυξή του απαιτεί υγρό και δροσερό καιρό (17-20ο C). Με τέτοιες ευνοϊκές συνθήκες η ασθένεια μπορεί να εξαπλωθεί πολύ γρήγορα, καταστρέφοντας τα φυτά.
Για την αντιμετώπιση του περονόσπορου της ντομάτας απαιτείται πρόγραμμα προληπτικών επεμβάσεων, ιδιαίτερα στις περιοχές με συνθήκες ευνοϊκές για την ανάπτυξή του.
Η προστασία της νεαρής βλάστησης είναι σημαντική ώστε να μην εγκατασταθεί η ασθένεια στο χωράφι. 
Επίσης ιδιαίτερη σημασία έχει ο καλός ψεκασμός και η προστασία της νεαρής αναπτυσσόμενης βλάστησης, όταν μάλιστα χρησιμοποιούνται σκευάσματα επαφής.
Συστήνεται να ακολουθούνται οι οδηγίες των Γεωργικών Προειδοποιήσεων ως προς αναμενόμενη προσβολή, καιρικές συνθήκες και επίκαιρο επέμβασης. 
Στις κρίσιμες περιόδους για την εξάπλωση της ασθένειας (π.χ. σε συνθήκες με βροχερό καιρό και θερμοκρασίες 20-25ο C) συστήνεται να προτιμώνται μίγματα με διασυστηματικά προϊόντα.
Κατά την εγκατάσταση μιας καλλιέργειας βιολογικής ντομάτας πρέπει να αποφεύγεται η γειτνίαση με καλλιέργεια πατάτας και άλλης καλλιέργειας τομάτας, να χρησιμοποιούνται ποικιλίες ή υβρίδια ανθεκτικά σε διάφορες ασθένειες και στις περιπτώσεις που γίνεται μεταφύτευση να γίνεται επιλογή των υγιών νεαρών φυτών.

 Κατερίνα Καπώνη
Πηγές: «Η βιολογική καλλιέργεια της υπαίθριας τομάτας στη νήσο Κέα», πτυχιακή εργασία του φοιτητή Παούρη Βλάσιου, Θεσσαλονίκη 2012, Ιστοσελίδα Φυτώριο Γιαντσάκη, Σοβαρότερες ασθένειες, Kυριότεροι εχθροί, Συμπτώματα ανεπάρκειας θρεπτικών συστατικών, φυσιολογικές ανωμαλίες της ντομάτας.

Πηγή: www.c-gaia.gr


Καλσεολάρια Calceolaria herbeohybrida

calceolaria

Calceolaria herbeohybrida 

SCROPHULARIACEAE


Γενικά

Φυτό που κατάγεται από τις Άνδεις της Νότιας Αμερικής, με πολύ ωραία μονόχρωμα ή πολύχρωμα άνθη (υβρίδιο). Είναι φυτό που τα λουλούδια του κρατούν πολύ πάνω στη γλάστρα και με πολύ γρήγορη ανάπτυξη.
 

Εκλογή

Διαλέγετε φυτά που έχουν πολλά λουλούδια σε σφαιρική διάταξη. Τα φύλλα να είναι υγιή. 


Τοποθέτηση

Σε ελαφριά σκιά, καλά αεριζόμενο μέρος και με σχετικά υγρή ατμόσφαιρα. Θέλει αρκετά υψηλή θερμοκρασία, όταν είναι ανθισμένο.

Έδαφος

Θέλει αφράτο, ελαφρό χώμα. Κατάλληλο μίγμα είναι κοuμαρόχωμα με άμμο. Ποτίζουμε, όταν καταλαβαίνουμε το χώμα στεγνό. Χρειάζεται προσοχή στο πότισμα, γιατί σαπίζει στο λαιμό. Ακόμη, δεν πρέπει να βρέχονται καθόλου τα φύλλα.

Λίπανση

Κάθε 15 μέρες, με πλήρες λίπασμα. Χρειάζεται αυξημένη ποσότητα σιδήρου.


Πολλαπλασιασμός

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο. Οι σπόροι του είναι πολύ μικροί.



Βλήτα καλλιέργεια


Το βλίτο ή αλλιώς βλίτρον ή βλιταράκι όπως επίσης συναντιέται ακόμα και ως γλίντρος αποτελεί μια μικρό και θαμνώδες μονοετές φυτό το οποίο δεν ξεπερνάει σε ύψος τα 80 εκατοστά, αλλά όμως η θέση του στις βραστές καλοκαιρινές σαλάτες μας είναι ιδιαίτερη και ξεχωρίζει.
Βλήτα, καλλιέργεια
 Το βλίτο φυτρώνει μόνο του ή και σπέρνεται ανάμεσα στα άλλα κηπευτικά των καλοκαιρινών περιβολιών.


Η κύρια αιτία της καλλιέργειάς του είναι το φύλλωμά αλλά και οι σπόροι του. Το αυτοφυές κόκκινο βλίτο που λέγεται αλλιώς και αγριόβλιτο και διαθέτει πλατιά φύλλα είναι αρκετά εντυπωσιακό. 
Βλήτα, καλλιέργειαΤο κόκκινο βλίτο συνήθως δεν τρώγεται αλλά αφήνεται σε γλάστρες και σε άκρες από τα περιβόλια για διακοσμητικούς καθαρά λόγους. Η έντονη και ίσως και γλυφή και συνάμα και δροσερή γεύση του βλίτου μας αναγκάζει να το βράζουμε σε συνδυασμό με διάφορα άλλα λαχανικά.
Καλό είναι να αποφεύγουμε να καταναλώνουμε μεγάλες ποσότητες και ειδικά το ζουμί γιατί περιέχει ουσίες, μη ακριβώς προσδιορισθέντες ακόμη, που μπορεί να προκαλέσουν παροδική μείωση στη αντίληψη μας, εξ ου και ο χαρακτηρισμός « βλήτο» για κάποιους ανθρώπους. Ο χαρακτηρισμός «δεν τρώω κουτόχορτο», στο βλήτο αναφέρεται. Επίσης είναι τοξικό για πολλά ζώα όπως πρόβατα, γουρούνια κ.α.

Προσοχή!
Στην ίδια οικογένεια των σολανιδών (Solanaceae) ανήκουν τα δυο χόρτα που βλέπετε στις παρακάτω φωτογραφίες, ο τάτουλας και η αγριοντοματιά, τα οποία θέλουν πολλή προσοχή μια και είναι δηλητηριώδη και θα τα βρείτε στις ίδιες ακριβώς περιοχές που αναπτύσσεται και το βλήτο.

Αγριοντοματιά
Αγριοντοματιά μικρή




τάτουλας
Ο περίφημος τάτουλας
βλήτο και τάτουλας.


και εδώ στην φωτογραφία, αριστερά το βλήτο και δεξιά ο τάτουλας.
http://www.fytokomia.gr 


Ορτανσία (Hydrangea macrophylla)


Η ορτανσία είναι φυτό ανοιξιάτικο το οποίο έχει συνδυαστεί με το Πάσχα και την γιορτή της μητέρας.


Ορτανσία (Hydrangea macrophylla)
Κατά την αγορά του, διαλέξτε φυτά ανθισμένα με βαθύ πράσινο χρώμα στα φύλλα του.

Η ορτανσία είναι φυτό εξαιρετικής καλλωπιστικής αξίας, το οποίο προσαρμόζεται σε χαμηλές θερμοκρασίες και ευδοκιμεί σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, ενώ πρέπει να ποτίζεται καθημερινά και να αποφεύγεται η επαφή του με τον μεσημεριανό ήλιο.
Για να έχει μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, η φύτευση της ορτανσίας πρέπει να γίνεται στον κήπο τους μήνες Οκτώβρη – Νοέμβρη, ή Μάρτη – Απρίλη.

Αν επιθυμείτε να έχει ροζ άνθη, πρέπει να της βάλετε χώμα με αλκαλικό ph. Κάτι το οποίο το πετυχαίνουμε προσθέτοντας 50gr. ασβέστη ανά τετραγωνικό μέτρο.
Ορτανσία (Hydrangea macrophylla)Αν επιθυμείτε να έχει μπλε άνθη, τότε χρειάζεστε χώμα με όξινο ph. Αυτό το πετυχαίνουμε προσθέτοντας στο χώμα τύρφη και κάθε χρόνο οργανικό σίδηρο και θειικό αργίλιο.

Το κλάδεμα γίνεται μετά την ανθοφορία του στο τέλος του χειμώνα, όπου τότε αν το φυτό είναι σε γλάστρα το μεταφέρουμε σε ψυχρό μέρος μέχρι την έναρξη της επόμενης βλάστησης του.

Κατά το κλάδεμα αφήνουμε μόνο δύο φύλλα σε κάθε κλαδί. Τα πρώτα δύο χρόνια κλαδεύουμε λίγο και στη συνέχεια περισσότερο. Αρχικά αφαιρούμε τους γερασμένους βλαστούς και μετά τους πιο αδύναμους που βρίσκονται στο εσωτερικό του φυτού και φαίνεται πως δεν θα ανθοφορήσουν.

Επίσης κλαδέψτε στο 2ο μάτι τους πλάγιους βλαστούς που είχαν άνθη τον περασμένο χρόνο. Σκοπός μας με το κλάδεμα, είναι ότι πρέπει να δείχνει το φυτό συμμετρικό.



Η ορτανσία είναι δικοτυλήδονο φυτό, που ανήκει στην οικογένεια Υδραγγειοειδή (Hydrangeaceae). To γένος Υδραγγεία (Hydrangea) περιλαμβάνει γύρω στα 25 είδη, που ευδοκιμούν στην Κεντρική και στην Ανατολική Ασία, κυρίως στην Κίνα και στις περιοχές των Ιμαλαΐων, όπως επίσης και στην αμερικανική ήπειρο. Καλλιεργείται ως διακοσμητικό φυτό. Είναι θαμνώδες, φυλλοβόλο φυτό. Έχει μεγάλα φύλλα μήκους έως 15 εκατοστά, σχήματος καρδιάς με οδοντωτή περιφέρεια. Οι ταξιανθίες της είναι πλούσιες, και σφαιρικές. Αποτελούνται από πολλά ροζ, κόκκινα, μοβ, μπλε και λευκά άνθη. Το χρώμα στα άνθη της καθορίζεται κυρίως από τη γενετική σύσταση του φυτού αλλά και από το έδαφος, όμως μία αλλαγή χρωματισμού μπορεί να επιτευχθεί και με διάφορους εμβολιασμούς.
Η ορτανσία καλλιεργείται ως καλλωπιστικό φυτό σε γλάστρες και κήπους . Στην Ιαπωνία αποξηραμένα πέταλα των ανθών προστίθενται στο τσάι δημιουργώντας την ποικιλία τσαγιού «ορτανσία».
Στην Ελλάδα η καλλιέργεια γίνεται κυρίως στην Αττική και το φυτό έρχεται σε ανθοπωλεία ανθισμένο σε γλάστρες από το χειμώνα μέχρι τον Μάιο.

Περιγραφή
Είναι ένας μικρός, θάμνος ύψους 0,40 εκ. έως 2,50 μ. Τα φύλλα είναι ωοειδή ή ελλειπτικά, αιχμηρά στην κορυφή πριονωτά, και έχουν μήκος 10-20 εκ. Τα άνθη είναι λευκά ή ρόδινα. Σχηματίζουν σφαιρικές, φοβοειδείς ή κορυμβόμορφες ταξιανθίες. Ευδοκιμεί σε διάφορα εδάφη, όχι όμως υγρά. Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα. Κυριότεροι εχθροί της είναι το ωίδιο, ο μύκητας Ασκόχυτος και άλλα.

Η καταγωγή του φυτού είναι από την Κίνα και την Ιαπωνία. Στις χώρες αυτές καλλιεργείται από τα πολύ παλιά χρόνια, με ποικίλες παραλλαγές. Σταδιακά μεταφέρθηκε στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο και έγιναν διασταυρώσεις ποικιλιών, ώστε εμφανίστηκαν στο εμπόριο ομορφότερα υβρίδια.

Καλλιέργεια
Η ορτανσία ανθίζει την άνοιξη, ενώ ο πολλαπλασιασμός της προκύπτει από μοσχεύματα, με την καλύτερη εποχή της να είναι μεταξύ Ιανουαρίου και Μαΐου. Απαραίτητο για την άνθισή της είναι να περάσει το φυτό για ένα διάστημα από χαμηλές θερμοκρασίες. Όπως συμπεραίνουμε, αντέχει στις χαμηλές θερμοκρασίες, ενώ το καλοκαίρι θα πρέπει να τη φυτέψουμε σε μέρος σκιερό, με δροσιά, μακριά από τον ζεστό ήλιο. Οι νέοι βλαστοί της ορτανσίας είναι ευαίσθητοι στο παγετό, γι'αυτό ας έχουμε το νου μας όταν το φυτό μας είναι σε μικρή ηλικία.
Το άνθος της ορτανσίας είναι εντυπωσιακό και μεγάλο, απαρτίζεται όμως από πολύ μικρά λουλουδάκια που κάνουν μια μεγάλη μπάλα. Αν αφαιρούμε με ένα ψαλιδάκι κάθε τόσο, κυρίως από τα πλαϊνά μέρη, μερικά από τα ανθάκια, τότε όσα μένουν θα γίνονται μεγαλύτερα, επειδή θα απορροφούν περισσότερα θρεπτικά στοιχεία. Αυτό λοιπόν θα έχει ως αποτέλεσμα εντονότερα και μεγαλύτερα άνθη. Το κλάδεμα ανθοφορίας της ορτανσίας γίνεται όταν το φυτό μας είναι σε ηλικία ενός έτους, ενώ δε χρειάζεται κλάδεμα διαμόρφωσης, μιας και το σχήμα του άνθους είναι σφαιρικό από τη φύση του. Τα γέρικα και ξερά κλαδιά της θα πρέπει να αφαιρούνται, ενώ τυχόν κιτρίνισμα στα φύλλα τη στιγμή όμως που οι γραμμές σε αυτά παραμένουν πράσινες, ερμηνεύεται ως έλλειψη σιδήρου λόγω των πολλών νερών. Σε αυτή την περίπτωση μειώνουμε το νερό στο πότισμα και εφοδιαζόμαστε σίδηρο από ένα γεωπονικό κατάστημα. Τέλος, φροντίστε να προσθέστε κάποιο λίπασμα πλούσιο σε οργανικά και ιχνοστοιχεία.

Πηγές: DIYTV econews.gr  https://el.wikipedia.org

Πασχαλιά (Syringa vulgaris)


Η Πασχαλιά (Syringa vulgaris) είναι φυλλοβόλος θάμνος από τους πιο αρωματικούς που μπορεί να μεγαλώσει και να γίνει ολόκληρο δέντρο. 
Πασχαλιά (Syringa vulgaris)
Χαρακτηριστικό της είναι πως ανθίζει τις μέρες περίπου του Πάσχα. Είναι μοσχομυριστή και φουντωτή. Τα χρώματά της είναι το λευκό , το κίτρινο και το μωβ. Το μωβ ίσως θεωρείται το πιο δημοφιλές χρώμα.

Η καλλιέργεια της είναι σχετικά εύκολη. Είναι αρκετά ανθεκτικό στο κρύο και τον παγετό. Χρειάζεται ηλιόλουστα σημεία και έδαφος με καλή στράγγιση. Φτάνει μέχρι τα 10 μέτρα ύψος.

Η πασχαλιά αποτελεί ένα από τα παραδοσιακά φυτά. Είναι ένα από τα αγαπημένα φυτά των κηπουρών και όχι άδικα. Τα λέει όλα το θεσπέσιο άρωμα και το ζωηρό μωβ ή το απαλό λευκό χρώμα των λουλουδιών της.

Τα πλούσια λουλούδια της μπορείτε να τα χαρείτε και μέσα στο σπίτι. Αν έχετε μία φουντωμένη και γεμάτη με τσαμπιά από άνθη πασχαλιά, μπορείτε να κόψετε κλαδιά με λουλούδια και να στολίσετε στα βάζα. Θα διατηρηθούν φρέσκα για αρκετές ημέρες, αρκεί να τους αλλάζετε κάθε δύο μέρες το νερό στο βάζο.
Τα μέρη του φυτού είναι πικρά. Σ' αυτό το γεγονός έγκειται και η φαρμακευτική αξία του. Είναι καλό αντιπυρετικό. Τονωτικό και κατάλληλο γι αυτούς που υποφέρουν από δυσπεψία, φούσκωμα και διάρροια αλλά και όσους πάσχουν από ρευματισμούς.

Σημαντικό είναι για περισσότερη ανθοφορία να κλαδεύετε αμέσως μετά το τέλος της ανθοφορίας. Συνήθως μετά το κλάδεμα παρουσιάζει έντονη ανάπτυξη που μπορεί επίσης να σημαίνει και ανεξέλεγκτη κλαδοφυΐα. Ταυτόχρονα με το κλάδεμα απομακρύνονται τα ξερά κλαδιά. Έτσι, με ένα γερό κλάδεμα θα δημιουργηθούν δίοδοι, για να μπορέσει να περάσει άφθονο φως και δροσερός αέρας σε όλο το φυτό.

πηγή: www.fitoriofreris.gr